Persoonlijk: Ik doe waar ik als kind van droomde

Persoonlijk: Ik doe waar ik als kind van droomde

Kinderdromen. De ene weet al van kleins af wat hij later wil worden en wijkt daar niet meer vanaf. de ander noemt eerst brandweerman, daarna voetballer en dan weer politieagent. Om dan later boekhouder te worden. Toen ik klein was, schreef ik in vriendenboekjes dat ik mama wilde worden. Die ambitie is zeker nog niet veranderd. Maar er is nog iets, en dat heb ik me onlangs pas herinnerd.

De liefde voor mijn blog

Ik beschreef al eens eerder vijf redenen waarom mijn blog zo veel voor mij betekent. Toch voel ik me soms een beetje schuldig als de dag voorbij is gevlogen en ik nog steeds niet de keuken heb opgeruimd of de was gedaan. Iets in mij voelt zich verantwoordelijk voor het netjes houden van ons huis, gewoon omdat ik de hele dag thuis ben.

Dat ik niets verdien met mijn blog hoeft niet te willen zeggen dat ik er daarom niet mee bezig mag zijn terwijl andere dingen blijven liggen. Het zou fijn zijn als ik op termijn een soort inkomen kan halen uit de vele uren werk die ik in mijn blog steek, maar de voldoening die ik er zelf uithaal is het ook al waard.

Ik moet het mezelf gunnen om helemaal in mijn blog op te gaan. Want dit maakt me gelukkig. Wanneer ik schrijf vergeet ik de tijd en alles om me heen. Dat is voor mij een teken dat dit gewoon mijn ding is.

Onlangs herinnerde ik mij iets dat mij nog sterkt in deze overtuiging.

Schrijven en websites bouwen

Het schrijven op zich is iets dat ik van kleins af al wilde doen. Ik herinner mij nu dat ik als kind altijd in de weer was met het maken van kranten en tijdschriften. Ik had een kindertekstverwerker waarin ik allerlei verhalen en artikeltjes voor verschillende rubrieken typte. Volgens mij liet ik ze nooit aan iemand lezen. Maar ik schreef ze wel met lezers in gedachten.

Toen ik wat ouder werd vroeg ik voor mijn verjaardag een softwarepakket om websites te bouwen. Het had nog niets te maken met html of css. Het was gewoon een heel intuïtief programma om een website te ontwerpen aan de hand van afbeeldingen, pagina’s en je eigen tekst. Mijn websites heb ik nooit online gezet, want dat kostte geld, maar wat heb ik me er mee vermaakt. Ik had een griezelsite in mijn bestanden, dat weet ik nog. En later ook een soort hippe website voor tieners.

Eigenlijk zou het zo tof zijn om mijn werkjes van vroeger eens terug te zien. Maar ik vrees dat ze allemaal verloren gingen op computers die inmiddels hopeloos verouderd zijn.

Ik doe waar ik van droomde

Nu besef ik dat ik met mijn blog eigenlijk doe waar ik als kind (zo tussen mijn achtste en twaalfde) ook al mee bezig was. Ik maak content en publiceer die. Niet in een magazine of krant, maar op mijn eigen plekje internet. Mijn site beheer ik zelf en ik vind het heel erg leuk om uit te zoeken hoe ik bepaalde dingen kan aanpassen naar mijn smaak. Ik ben dus nog steeds bezig met het zelf bouwen van mijn website én met het schrijven van artikels. Dat er nu ook effectief mensen komen lezen wat ik geschreven heb, dat maakt het plaatje gewoon af. Heel bijzonder, dat ik mijn jeugddroom nu beleef – al had ik als kind dit format nooit kunnen bedenken.

Bron foto: Unsplash

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Deel:

16 Reacties

  1. 27 maart 2017 / 08:01

    Ik schreef als kind in die vriendenboekjes altijd dat ik later ‘gelukkig’ wilde zijn. 🙂
    Zo leuk dat je eigenlijk toch je kinderdroom waarmaakt!
    gerhilde maakt schreef onlangs over… Schatten onder de vloerMy Profile

    • Sofie
      Auteur
      27 maart 2017 / 15:31

      Ha, dat is ook een mooie 🙂 ik hoop dat je die droom bereikt hebt!

  2. 27 maart 2017 / 08:15

    Wat een leuk stukje! Laatst bedacht ik mezelf ook zoiets, mijn kinder-ik die stylist wou worden en mijn 14-jarige zelf die bij een tijdschrift wou werken. Eigenlijk lijkt dit veel op wat ik nu doe, maar dan niet met mode, maar met eten!
    Merel schreef onlangs over… Roze lente smoothieMy Profile

    • Sofie
      Auteur
      27 maart 2017 / 15:30

      Ja, klopt! Zo leuk dat dat toch altijd in je zat!

  3. 27 maart 2017 / 10:20

    Wat fijn, zo’n plots besef van geluk! Eigenlijk zit het bij mij net zo, ik maakte altijd krantjes die ik dan uitdeelde aan “al” mijn lezers (mama en papa en oma en opa) en wilde erg graag bij een tijdschrift werken. Een blog is zo goed als een tijdschrift, zelfs leuker denk ik want je bent niet verbonden aan deadlines en publiceert gewoon wat je zelf wil. Uit het feit dat bloggers er (meestal) gaan geld aan verdienen, blijkt net de passie, geloof ik. Je doet het gewoon voor jezelf, omdat je het leuk vindt en omdat je hoopt dat mensen iets aan je content zullen hebben en dat is volgens mij een mooiere drijfveer dan geld willen verdienen.
    Anne-Sophie schreef onlangs over… Wat ik doe met ontbijtbezoek // eenvoudige suikervrije granolaMy Profile

    • Sofie
      Auteur
      27 maart 2017 / 15:29

      Dat is ook waar, van die passie. Het is ook fijn om hierbij direct contact met lezers te hebben trouwens!

  4. 27 maart 2017 / 11:20

    Haha ik was zo iemand die van prinses, naar juf naar XYZ ging. Ik had ook nooit kunnen bedenken dat ik zou worden wat ik nu ben, maar ben wel heel erg blij met mijn baan 🙂

    • Sofie
      Auteur
      27 maart 2017 / 15:28

      Heerlijk toch, dat gevoel van kinderen dat Allee mogelijk is!

  5. 27 maart 2017 / 11:24

    Wat een mooi besef!
    Er schuilt dan ook iets heel puurs in kinderdromen, iets wat helaas later vaak wordt vergeten… Het zou me ook wat zijn als 1/10 mannen astronaut zou zijn, maar wat vaker teruggrijpen naar je dromen zou toch fijn zijn.
    Mijn kinderen willen later uitvinder op een sloperij, dinoskeletopgraver en juf worden. Ik ben ben benieuwd…
    geertruurzaam schreef onlangs over… Fair Wear Friday # Groen katoen en poenkatoenMy Profile

    • Sofie
      Auteur
      27 maart 2017 / 15:28

      Haha, ik moet lachen om 1/10de astronauten 🙂

  6. Lea
    27 maart 2017 / 15:24

    Wat fijn dat je tot dat besef komt, ik ben blij voor jou, Sofie. En ik lees je graag, je hebt schrijverstalent, zeker weten!

    • Sofie
      Auteur
      27 maart 2017 / 15:27

      Superfijn om te horen Lea, dankjewel!

  7. 27 maart 2017 / 22:21

    Fijn hé als je dat plots beseft! Ik had vorige week ook zo’n momentje 🙂 Ik hoop voor je dat je er ook ooit wat centjes mee mag verdienen. ‘t Is je zo gegund en je bent echt een schrijver!
    Irene schreef onlangs over… Duizend vragen aan jezelf • Deel 28My Profile

  8. 28 maart 2017 / 16:46

    We blijken weer wat gemeen te hebben: Ik maakte vroeger ook altijd eigen krantjes, en later websites. Leuk was dat, hè? Eigenlijk heb ik dit nog niet eerder met mijn drang om te bloggen verbonden, haha. Goed gezien, dus!

    Op de basisschool wilde ik wel altijd schrijfster worden, dus dat zat er gevoelsmatig wel in. Leuk dat we allebei zo onze draai hebben kunnen vinden! 🙂
    Josephine schreef onlangs over… Recept: Victoriaanse cold cream makenMy Profile

    • Sofie
      Auteur
      29 maart 2017 / 10:59

      Haha, bij jou dus ook toch een beetje uitgekomen nu he. Grappig dat je er ook mee bezig was!

  9. 30 maart 2017 / 21:18

    Ik wilde vroeger schrijfster worden, van spannende thrillers 🙂 Een boek schrijven wil ik nog altijd maar ik neig nu meer naar non-fictie. Ben blij voor jou dat je droom een beetje is uitgekomen.
    Sofie schreef onlangs over… Veggie zoektocht in CharleroiMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.


Zoek je iets?