Over mij

Hoi!

Mijn naam is Sofie, ik ben 29, Belg en heel gelukkig getrouwd.
Ik ben een lachebek, soms zeer prettig gestoord, en ik hou van mensen, katten, natuur, reizen, wandelen, dansen en nog véél meer.

Chronisch ziek

De job die ik 24/7 uitvoer is vechten tegen mijn eigen lichaam, of beter gezegd, tegen de ziekte die in mijn lijf huist. Sinds twaalf jaar ben ik het meest van de tijd aan huis gebonden. Ook thuis kan ik niet de dingen doen die ik graag zou willen. Mijn inspanningscapaciteit is zeer beperkt, en rusten maakt me niet beter. Niet rusten en vooral, een inspanning doen, hoe klein ook, maakt me wel sowieso zieker. Ik ben niet moe. Althans, dat is niet waarom ik zo ziek en beperkt ben, ook al denken mensen dit om één of andere reden altijd meteen. Als ik een gradatie van vermoeidheid heb, is het wel complete uitputting en krachteloosheid. Ik heb altijd pijn, ben duizelig, heb hartklachten, neurologische problemen, immuunstoornissen. Meer over mijn dagelijkse symptomen lees je hier: ‘Hoezo, alleen maar moe?’. Bij het schrijven van deze post had ik nog niet de diagnose Late Stage Lyme. Maar mijn symptomen zijn nog dezelfde.
Als je meer wil weten over hoe ik ziek werd en wat er sinds dan is gebeurd, lees dan: Mijn verhaal.

De ziekte van Lyme is bij mij veel te laat ontdekt. Ik heb een tekenbeet gehad, maar uit onwetendheid is hier geen gevolg aan gegeven.
Een paar jaar nadien begon ik steeds meer klachten te krijgen, tot ik zo ziek was dat ik letterlijk niets anders kon dan in bed liggen. Bijna tien jaar nadat ik ziek werd, en na een foute diagnose, is de echte oorzaak van mijn problemen gevonden: de Borrelia-bacterie, overgedragen door die teek toen. Door al deze verloren tijd is het de vraag of ik ooit zal genezen. Ik doe mijn uiterste best om de zware en extreem dure (niet terugbetaalde) behandelingen te volgen, maar tot nu toe zonder succes.

_mg_1550

Over mijn blog

Bijna zeven jaar geleden startte ik deze blog om een uitlaatklep te hebben. Het leven als chronisch zieke is erg zwaar. Onbegrip, frustratie, kwetsende opmerkingen en eenzaamheid zijn alomtegenwoordig. Om anderen meer inzicht en zo hopelijk ook meer begrip te proberen geven, schrijf ik hier over kleine en grote dingen. Je kan deze ervaringsverhalen over het leven als chronisch zieke vinden onder het kopje “Persoonlijk” in de menubalk bovenaan.

Naast het ziek zijn heb ik ook altijd oog voor wat de kleine dingen van geluk zijn in het leven. Ik ben iemand die overal het beste van probeert te maken. Ook de lichtpunten in mijn leven verdienen hier een plaats. Wie weet kan ik zo ook iemand anders doen glimlachen. De leuke momenten die ik deel vind je eveneens onder “Persoonlijk“.

Tenslotte ben ik enkele jaren geleden begonnen met het bannen van alle synthetische chemische additieven uit mijn voeding en cosmetica. Deze natuurlijke levensstijl bevalt me heel erg. Waar mogelijk probeer ik ook zo lief mogelijk te zijn voor het milieu. Mijn ervaringen met deze natuurlijke en duurzame way of life kan je vinden onder de andere items in het menu.

Veel leesplezier!

Liefs,

Sofie

(Laatst bijgewerkt op 16/06/2017)


Ps: je kan mij ook volgen via Bloglovin’, Facebook of Twitter! Ik vind het supertof om zo in contact te komen met andere bloggers en lezers!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

5 Reacties

  1. vereecken agnes
    24 juni 2015 / 11:48

    heb de zelfde ervaring als u.

  2. 18 april 2017 / 14:33

    Hey Sofie, ik kwam op jouw site doordat ik ook bij de helpdesk van WP belande met een probleem met de menu balk. Net even je verhaal gelezen. Heftig! Ik kan me niet voorstellen hoe moeilijk het moet zijn met zo’n ziekte te leven. Knap dat je positief blijft. En hierbij mijn aanmoediging om vooral door te gaan. Er zijn veel mensen (waaronder ik ook) die veel kunnen leren van dit soort verhalen: kleine stapjes, kleine successen vieren, naar je lichaam luisteren, niet te veel willen doen op 1 dag etc etc. 🙂 Groetjes uit Portugal,
    Stephanie

    • 18 april 2017 / 15:13

      Hoi Stephanie!
      Je blog voelt erg vertrouwd voor mij, haha, daar heeft het thema alvast veel mee te maken ;-).
      Dankjewel voor de mooie woorden, en de aanmoediging. Het is niet altijd makkelijk om met mijn beperkingen te blijven bloggen naast al de rest. Maar kijk, zo’n reacties, dat is dan weer goud waard hé. En goed dat je me eraan herinnert dat ik ook niet te veel moet willen op één dag, want daar ben ik ook soms schuldig aan hoor.
      Liefs!
      Sofie

  3. 3 juni 2017 / 20:51

    Na een tekenbeet is gelukkig bij mij later maar nog op tijd de juiste diagnose gesteld.
    Met medicatie ben ik weer volledig gezond verklaard.

    Ik wens jou veel sterkte met het ziek zijn.

    Bemoedigende groet,

    • 3 juni 2017 / 20:59

      Dankjewel Rob! Gelukkig was je er nog op tijd bij. Hopelijk komt er ooit meer kennis bij dokters zodat er niet meer zoveel diagnoses gemist worden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge